- Niemal otoczyliśmy miasto. - Niemal?
Brakuje nam ludzi. Potrzebujemy posiłków.
Może warto byłoby skorzystać z sił garnizonu?
Żołnierze z Grisse jeszcze żyją?
Niewielu.
Żołnierze z Grisse.
Jestem niezmiernie rad, żeście przeżyli.
Przychodzimy po wybaczenie, nie łaskę, generale.
Nie jesteśmy godni munduru.
Dlaczego?
Daliśmy się wziąć z zaskoczenia.
Nigdy nie widzieliśmy takiej zaciekłości.
Większość zginęła na miejscu. My umknęliśmy.
Wstyd mi tego.
- Umrę z honorem. - Najemnik łże, panie!
Zaskoczyły nas przeważające siły. Zaplanowali to.
Nie mieliśmy szans, a oni pojmali gubernatora.
Czuję łgarstwo, sierżancie.
Gdzie twoja broń?
- Zgubiłem podczas odwrotu. - Odwrotu?
Pogromu!
Na dodatek nie macie broni. Po co mi tacy ludzie?
Weź.
Uzbrój się.
Przyłóż do głowy.
- Słucham? - Już!
Widzę tu dwóch ludzi, którzy odwrócili się plecami do wroga.
I obaj chcą zapłacić za tchórzostwo życiem.
Jako wasz dowódca jestem zawiedziony,
lecz cieszę się, że chcecie zmyć z siebie hańbę.
Jak prawdziwi żołnierze.
Dalej.
Żołnierze z Grisse.
Jesteście tak samo plugawi jak wasz sierżant.
Pod względem odwagi nie równać się wam z samurajem,
który już okazał jej więcej niż wy przez całe życie.
Tchórzostwo to choroba!
Zostanie zatrzymane tu i teraz i złożone w zbiorowej mogile.
Liczę, że w ciemności jamy
wszyscy odnajdziecie odkupienie.
Litości nigdy!
Na kolana!
Odebrałeś mi honor, generale.
Honor straciłeś, gdy do nas przystałeś, przyjacielu ze wschodu.
Lecz wciąż masz dług, który musisz spłacić.
Powiedz wszystko, co wiesz
na temat tych siejących zamęt buntowników.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
GRISSE
Gdy to otrzymacie,
Grisse będzie już odcięte od świata.
Oto moje warunki.
Zwolnijcie gubernatora i natychmiast oddajcie mi władzę w mieście.
W razie odmowy zdobędę je i spalę.
Grisse podzieli los wszystkich miasteczek,
które lekkomyślnie znieważyły Koronę Holenderską.
Na odpowiedź czekam do świtu.
Generał De Witt.
Nie owija w bawełnę, jak to Holender.
- Znasz go? - Ze słyszenia.
De Witt wypadł z łask.
- Ma słabość do butelki. - Nie ma się co bać.
Skłonny do przemocy, upokorzony pijak
to nie ktoś, kogo tu chcemy. Jest nieprzewidywalny.
W Afryce przydybaliśmy go na handlu niewolnikami.
Zostawia za sobą krwawy szlak.
Musimy odpowiedzieć, nim zginie więcej niewinnych.
Możemy walczyć. Mamy broń.
- Mamy ludzi. - Twoich?
Moich? Kurwy Chee? To ma być armia?
Mamy mało broni, amunicji i ludzi. I prawie żadnych zapasów.
- Nie wygramy otwartej walki. - Co proponujesz?
Czyli nasza tzw. przywódczyni nie ma żadnego planu.
Holendrzy rzadko negocjują.
On dał nam możliwość zaniesienia odpowiedzi.
Takie paktowanie jest czymś wyjątkowym.
Wykorzystajmy je, żeby stworzyć plan.
- Zyskać czas? - Tak.
Do tego trzeba cierpliwości, głąbie.
- Jak do twojego kutasa. - Zamknij mordę, gruba kurwo.
Ktoś musi się udać do De Witta.
Może ja, skoro to rozmowa europejskich dżentelmenów?
Nie.
Sprzedasz nas.
- Ja pójdę. - Mnie wybraliście
i to ja pójdę do De Witta. Zaskoczę go.
Lecz najpierw Daan.
Otwórz drzwi, prostaku!
Nie każ mi się bez końca powtarzać!
Wiesz, kim jestem?
Ma to gdzieś, gubernatorze.
Przymknij się wreszcie. Szybko stąd nie wyjdziemy.
Jak ty, oficer, śmiesz tak do mnie mówić?
- Wszyscy pożałujecie tych słów! - Zamknij się!
Ty.
A było tak uroczo, mała wiedźmo!
Zanim zdecydowaliście się na zdradę.
Jestem gubernatorem Grisse!
Już nie.
Mój ojciec dopilnuje, byście zawiśli.
Nie dopuści, by jego syn gnił w tej norze!
- Twój ojciec? - Tak. Wpływowy człowiek.
Powiedzieć ci coś jeszcze?
Mów.
Zbliż się.
Powiem ci coś intrygującego.
Zdradzę tajemnicę,
lecz w zamian za coś,
bez czego sobie nie radzę.
Co to takiego?
- Powiedz. - Śmiesz negocjować?!
Daj mi to, czego potrzebuję!
Coś ci zrobił?
Oszalał. Zabijmy go.
Witt się nie dowie.
Mówił coś o ojcu.
Co wiecie?
Należy do rady Batavii. Dlatego ten tu trafił.
- Zawsze taki był? - To syn bogacza.
Z czasem stał się potworem.
Myśleliśmy, że to alkohol albo opium, ale to coś więcej.
Żyjecie w piekle, które stworzyliście.
Jesteście takimi samymi potworami.
Osobiście dopilnuję, żebyście konali bardzo powoli.
Albo na stryczku, albo pod bardzo tępym ostrzem.
Mogę się przyłączyć?
Jeśli powiesz coś ważnego.
- Nie potrzebuję przyzwoitki. - Oferuję zainteresowanie,
które pomoże rozwiązać najważniejsze kwestie.
- W takim razie słucham. - Przy herbacie, panno Kalio?
Pani Chee sprokuruje nam coś znacznie lepszego niż pan Jambu.
Niech będzie.
- Spójrz tak znowu, a zarobisz kulę. - Grzeczniej, stróżu prawa.
Jesteśmy ludźmi pokoju.
Jeśli nic nie zrobimy, wypadniemy z interesu.
Nie zabiłeś Chee, kiedy miałeś szansę. Ulica byłaby nasza.
Po co walczyć o ulicę, z której nie uciekniesz?
Jesteśmy jak żerujące na resztkach szczury.
To stróż prawa nam zawadza.
Musi zniknąć.
Może samuraj?
Znalazłaś wygodne lokum?
W pokojach roi się od robactwa.
Nocuję w rezydencji gubernatora.
Nieźle!
Najlepszy pokój w mieście.
Zimny, pełen przeciągów. Trudno w nim zasnąć.
Patrzyłam na księgi i żałowałam, że nie czytam.
- Ma bibliotekę? - Tak.
Musi być wypełniona wieloma mądrymi księgami.
I wiedzą.
Władza jest niczym, gdy brakuje wiedzy.
A wiedza niczym bez doświadczenia.
Tym chciał się pan podzielić?
Oczywiście.
I nie tylko, gdybyś zechciała.
Opowiedz mi o paktowaniu.
Muszę być gotowa na spotkanie.
Pracujesz dla Kompanii Wschodnioindyjskiej.
Jej interesy zapewne nie różnią się od holenderskich.
Jestem pełen podziwu dla tak trafnych spostrzeżeń.
Jeśli chodzi o kompanię, tak,
nasze interesy są różne
i w pewnym sensie zbieżne z holenderskimi.
Zanim do nich przejdziemy,
opowiedz o europejskich paktach.
Znów potrzebujesz dymu smoka.
Bez niego nie żyjesz.
Posłuchaj, samuraju.
Nie zwykłem rozdawać nic darmo
i nie będziesz żył na mój koszt.
Chyba że zaczniesz pracować lub płacić, a wiem, że nie masz pieniędzy.
Dobrze.
Po tej ulicy łazi utrapienie.
Samozwańczy stróż prawa.
Którego odpowiedni człowiek mógłby się pozbyć.
Użyj miecza.
Bądź cichy i szybki.
Niech to wygląda na robotę tej chińskiej kurwy.
Jeśli się spiszesz, dużo tego będzie czekać.
Wcześniej nie zapalisz.
Po smoczym dymie nikt nie ustoi prosto.
Rozumiesz?
To teraz, reszta później.
Takie mam warunki.
Zrób to jak chcesz, byle dziś w nocy.
Co się stało, Jambu?!
Miałeś unikać kłopotów.
- Schowaj broń. - Okradł mnie.
Tam pobiegł.
- Rób swoje. - Kto cię okradł? Ilu?
Jeden w kapturze.
Mężczyzna, pewnie od Chee.
Sprawdźcie uliczki. Daleko nie uciekł.
- Dobrze. - Idźcie.
Co ci ukradł?
Nie miałeś nic cennego.
Ciągle nas okradają.
Odkąd zabrakło Holendrów, życie stało się bardziej ryzykowne.
Musimy chronić swoich, prawda?
- Rozejrzę się. - Zrób to.
Głupi kot.
- Znalazłeś coś? - Nie.
Wracamy.
Znalazłeś to, czego szukałeś?
Chciałem upewnić się, że nic ci nie jest.
Ujrzałem puste łóżko i założyłem, że wyszłaś.
Później pochłonęły mnie księgi,
o których dziś mówiłaś.
Gdybym nie poznała odmiennego stroju, zastrzeliłabym cię.
Ocalił mnie dobry gust.
Zauważyłam, jak zareagowałeś na wzmiankę o księgach.
Czego szukasz?
Dobrze.
Wpadłem.
Szukam rejestrów handlowych.
Importu i eksportu opium.
Hodowli i dostawców.
Na tym polu rywalizują nasze kompanie. Informacje mogą być tutaj.
Przepraszam za brak szczerości.
Czego jeszcze mi pan nie mówi, Moresby?
Zapewniam, że gdyby było coś więcej, pierwszy bym pani powiedział.
Mam wiele do rozważenia.
Muszę się skupić na negocjacjach.
Życzę dobrej nocy.
Panno Kalio.
Sen jest dobry dla zdrowia.
Jutro nie będzie tak źle.
Maran!
Co?
Panie Moresby,
jeśli to się powtórzy, nie zawaham się pana zastrzelić.
To ty?
Liczyłem na napad.
- Cały czas cię obserwuję. - Miło mi.
Dość tych gierek, Angliku.
Jesteś obcy
i nie wolno ci ufać.
Chodzi o bezpieczeństwo
czy zwykłą zazdrość, drogi przyjacielu?
Mądrala!
Stróż prawa daje upust emocjom?
Lepiej uniknąć przemocy.
Wystarczy już tych plotek.
Nie interesują mnie twoje opinie.
Trzymaj się z dala od Kalii.
To jej wybór, przyjacielu.
Kłamliwy ćpun!
Myślisz, że ci daruję?
A może ten dym zamienił twój mózg w gówno?
Wstawaj.
Dobra pamiątka po naszej znajomości.
Muszę to zrobić samemu.
Co z nim? Dla świń?
Podrzućcie go pod drzwi tej maciory, Chee.
Jako ostrzeżenie.
- Znaleźli? - Tak.
- Opuszczoną i w ruinie. - Myślałem, że to świątynia.
Owszem, lecz otoczona gęstym lasem.
- Mogą urządzić na nas zasadzkę. - Albo my na nich.
Wątpi pan w skuteczność tego podejścia, adiutancie?
Jedynie obawiam się o pańskie bezpieczeństwo.
I po co zdawać się na pakty, skoro warunki są sprecyzowane,
jeśli wolno spytać?
Zaproszenie do paktowania to coś, czego nie spotyka się często,
zwłaszcza gdy mamy do czynienia z tzw. ulicznikami.
Dlatego sprawdzę ich blef.
Tak jest.
Przynieś drugą butelkę.
Penelope byłaby wdzięczna.
Oczywiście.
- Gdzie twoja broń? - Nie chcę go prowokować.
Broń to dowód, że nie żartujesz.
On nie spodziewa się dziewczyny.
Myślisz, że bez broni nie dam sobie rady?
Nie to powiedziałem.
Ale pomyślałeś.
Jak zawsze.
Idę z tobą.
Miałam być sama.
Dobrze.
Wezmę najlepszych. Nie zobaczą nas.
Kto ci powiedział, jak się przygotować?
Moresby? W nocy?
Widziałem was.
Chronisz mnie czy szpiegujesz?
Mówię tylko,
że nie możemy mu ufać. Nie wiemy, co nim kieruje.
Możliwe,
lecz szukamy przyjaciół, nie wrogów.
Mogę ci ufać?
Zawsze.
Nie dotykałabym go. Niech leży.
Ten mężczyzna stał obok ciebie na szubienicy. Walczył.
- To się nie liczy? - Niezbyt.
Tak naprawdę każdy z nich i ja walczyliśmy za siebie.
Ocalił ci życie. Może też nasze.
Tu nie ma czego ratować.
Wstawaj.
Daj spokój! Dureń zaraz umrze! Daj go do mnie.
Dziękuję.
To nie przytułek.
Jeśli zapłacisz, postawię go na nogi.
Jutro po niego wróć, bo wyląduje na ulicy.
Jeśli będziemy ją mieli.
Wyjdź bramą i podążaj ścieżką.
Dotrzesz do świątyni.
Nie zobaczysz nas, ale cały czas będziemy obok.
Uważaj.
Utrzymajmy ją przy życiu.
Nie chcę waszego cuchnącego żarcia!
Potrzebuję czego innego!
Przecież mówię!
Drogi przyjacielu!
Cóż za ironia losu!
Po co tu przyszedłeś, Angliku?
- Chełpić się? - Podstawą do tego jest sposobność.
Czego chcesz?
Tego, co i ty.
- Przyniesiesz? - Gdybym wiedział skąd,
mógłbym to odszukać.
Razem z rejestrami i formułami.
A zatem nie mogę ci pomóc.
Czekaj!
Wróć!
Powiem ci!
Powiem!
Nadchodzi.
Posłańca nie oczekiwałem.
Nie jestem posłańcem, tylko...
wybraną przywódczynią Grisse.
- Jak ci na imię? - Kalia.
Wybrano cię? Demokracja zadziałała wyjątkowo efektywnie,
choć splamiła ją krew.
Niewinnych obywateli holenderskich.
A co z krwią moich niewinnych, którą rozlewacie od dwóch wieków?
O historii mówić będziemy, gdy zaczniesz ją rozumieć.
Rozumiem to, co dzieje się wokół mnie.
Nic jeszcze nie widziałaś.
Proszę. Usiądź.
Przejdźmy do rzeczy.
Zakładam, że rozważyliście moją propozycję.
Jak brzmi odpowiedź?
Widzi pan we mnie prostą wieśniaczkę,
młodą i niedoświadczoną,
dlatego postaram się mówić prosto.
Nie poddamy się.
Musi pan zburzyć mury i nas pozabijać.
To nie będzie trudne.
Jeśli pan spróbuje,
za każdy oddany strzał
zginie Holender.
Nim umrzemy,
zabijemy gubernatora.
Pana reputacja tylko na tym ucierpi.
Dużo włosów, mało rozumu.
Wreszcie nie wyglądasz jak włóczęga.
Mój miecz!
Oczyść się. Gdy będziesz gotowy,
sam go odbierzesz, mój śliczny wojowniku.
A zatem żyje.
Nie zdechł.
Otoczyłem miasto, Kalio,
i mam dość czasu, by was zagłodzić.
Gubernator umrze pierwszy.
Lecz zdąży nam powiedzieć, co wie.
Co takiego wie?
Nie jest jedynie synem ważnego człowieka.
Mamy coś, czego potrzebujecie,
dlatego nie atakujecie, jak robiliście to wcześniej.
Dlatego paktujemy.
Pozwólcie wyjść cywilom i rannym.
Pozwólcie dowieźć zaopatrzenie, a przedstawimy warunki kapitulacji.
Zaopatrzenie nie wchodzi w grę. Chcesz zyskać na czasie?
Macie go do jutra, do zachodu słońca.
By się poddać.
Możesz odejść.
Kalio!
Uważaj na siebie.
Mam ją na celowniku.
Nie strzelaj.
Zajmę się nią osobiście.
Sądziłem, że mamy tam strzelców.
Ja również.
Może tak jest lepiej?
Ciekawa z niej osóbka.
Widzę cię. Czuję twoją krew.
Nic ci nie jest?
Zaczynajmy. Niech rusza.
Nasz człowiek uległ niestety wypadkowi.
Szczęśliwie znaleźliśmy zastępcę.
Jeśli zawiedzie,
stracisz głowę.
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński